شايد تاکنون از خود پرسيده باشيد که چرا احساس تعلق يا دوست داشتن ديگران گاه ترسناک به نظر مي رسد و چرا در زمان ابراز صميميت از جانب ديگران، برخي از ما درهاي ارتباطي را مي بنديم؟ به عقيده دکتر «برن براون» استاد دانشگاه هيوستن، علت اين امر در ترس شديد از آسيب پذيري نهفته است. وي مي گويد: فرد در هنگام تعامل با ديگران دچار ترديد مي شود و از اين که او را رد کنند مي ترسد.عجيب آن که همين آسيب پذيري که بسياري از ما به شدت از آن پرهيز مي کنيم، کليد موفقيت در يک رابطه است.نتايج تحقيقات نشان داده است که کيفيت يک رابطه و توان نگهداري آن به ميزان عاطفه اي که در آن بارز است، بر مي گردد و نتايج مطالعات «براون» روي هزاران مصاحبه اي که با افراد مختلف انجام شده بود، حاکي است، شجاعت «خود بودن» و ترديد و ابراز عاطفه و احساسات به ديگران ريشه اصلي ارتباطات انساني است. هرچند هم ما از اين کار اجتناب مي کنيم اما بخش اجتناب ناپذير روابط اجتماعي ما را همين مفهوم به خود اختصاص داده است. اين واقعيت را مي توان در بسياري از موقعيت ها شناسايي کرد. وقتي از دوستي کمک مي خواهيم، وقتي رابطه جديدي را شروع مي کنيم، وقتي مسئوليت کار اشتباهمان را به عهده مي گيريم، وقتي به رفتار نامناسب ديگران اعتراض مي کنيم يا براي دلجويي با دوستي تماس مي گيريم. در واقع بعد احساس عاطفي خود را در معرض ديد ديگران قرار داده ايم. روزانه فرصت هاي بي شماري براي اين که از اين بعد وجودي مان استفاده کنيم، ايجاد مي شود.

سوال مهم اين است که چرا از آسيب پذيري مي هراسيم؟ زيرا مي ترسيم کسي خود واقعي ما را ببيند و آن را پس بزند. سعي مي کنيم در زندگي کامل باشيم قوي و باهوش باشيم و ارتباطي قوي و موثر با ديگران برقرار کنيم اما در عالم واقع عکس آن اتفاق مي افتد. نتايج تحقيقات نشان مي دهد افراد در تعامل اجتماعي با ديگران، به شدت تلاش مي کنند «خود غيرواقعي شان» را آشکار کنند و احساسات واقعي خود را مخفي کنند.از سوي ديگر وقتي افراد واقعيت را بپذيرند و حتي دروغ هاي کوچک درباره خود نگويند، در برقراري ارتباط با ديگران عملکرد بهتري دارند و مي توانند روابط درازمدتي با آن ها برقرار کنند. روان شناسان مي گويند ابراز احساسات به همان شکلي که هست به افراد کمک مي کند بهتر بر آن غلبه کنند. وقتي فرد کاملاً صادقانه احساساتش را بيان مي کند، مي تواند اميدوار باشد که روابطش با ديگران بهبود پيدا کند. انسان در ذات خود خواهان اصالت و راستي است همه ما کودکان را دوست داريم چون آن ها صادقانه و با درستي و اصالت رفتار مي کنند. صداقت و راستي جاذبه اي دارد که همه چيز را تحت تاثير قرار مي دهد و کسي که چنين رفتاري دارد، به ديگران نيز فرصت و فضاي اين کار را مي دهد.به گفته براون تنها چيزي که دو نفر را در يک رابطه امن و سالم نگه مي دارد، اين است که آگاهانه براي آشکار کردن احساسات و عواطف خود گام بردارند و اصالت و درستي را وارد رابطه خود کنند. يکي از بهترين تجربيات زندگي هر انسان اين است که ديگران او را به همان شکل که هست بپذيرند.